بریده روزنامه ها

در راستاي فرمايش جناب مصطفي پورمحمدي، وزير محترم كشور كه  طي سال ‪ ۱۳۸۶به اندازه ۵ سال برنامه سوم در كشور توليد علم شده است، امروز شاهد كشف حالت " حسرت "  توسط متخصصان ايراني هستيم. متخصصين امر در تعريف حالت مايع معتقدند: حالت مايع، حد واسط بين حالت گازي و حالت جامد است. مايعات داراي حجم معيني هستند، ولي شکل مشخصي ندارند. مايعات جاري مي‌شوند و شکل ظرف را به خود مي‌گيرند. كه دقيقاً تمامي اين تعاريف با مفهوم شناخته شده  " حسرت " مطابقت دارد.

 اين خبر علمي در روزنامه همشهري مورخ 21/1/1378 در گفتگويي به منظور تشويق كاهش عمل سزارين در كشور ( ! ) منتشر شده است. 

هموطن محترم اصفهاني، طي اين آگهي خر، خرما و خداوند را يكجا طلب نموده‌اند. " مستعدين " احتمالي توجه داشته باشند كه اين آگهي در روزنامه جام جم مورخ ۲۵/۲/۱۳۸۱ به چاپ رسيده است.

درغياب اتحاديه‌هاي صنفي و سنديكاهاي كارگري قوي، شاهد جنايتي نظير اين هستيم و متاسفانه خواهيم بود. اين خبر در روزنامه كيهان مورخ ۱۴//۱۱/۱۳۸۶ به چاپ رسيده است.

مطلب زير در ستون سلام ايران روزنامه ايران مورخ ۲۰/۱۱/۱۳۸۶ توسط دوستم جناب آقاي مهندس سجادي مشاهده و به اطلاع اينجانب رسيد. اميدوارم " مسئولين " مشكل يك طرف اين خيابان را كه نه جدول، نه پياده‌رو و نه روشنايي دارد را هرچه سريع‌تر حل نمايند.

مطلب زير نظر يكي از خوانندگان روزنامه كيهان است كه در ۱۳/۱۱/۱۳۸۶  به چاپ رسيده است.

چند سال پيش كاريكاتوري روي جلد هفته نامه گل آقا چاپ شد كه شاغلام خطاب به دكتر حبيبي معاون اول رييس جمهور وقت مي‌گفت:  " بي همگان به سر شود بي تو به سر نمي شود " . روزنامه رسالت يا جمهوري اسلامي كه از همان تك و توك انتقادات بي‌بو و خاصيت اين نشريه دل خوشي نداشت، در قالب تماس‌هاي مردمي گله كرد كه چرا بايد مجله‌اي در حكومت اسلامي ترانه‌هاي خوانندگان لس‌آنجلسي را بر روي جلد تبليغ كند؟ چرا مسئولان فرهنگي و قضايي كشور خوابند؟ و احتمالاً  گريزي به صحراي كربلا و ذكري از خون شهدا و باقي قضايا.

 اگر آن روزها درگيري بر سر غزليات شمس تبريزي و ترانه‌هاي داريوش لس آنجلسي بود، امروز دعوا سر موضوع ديگريست. در حالي كه هر كس با كمترين اطلاعات نيك مي داند كه كون يعني هستي، قهرمان كم‌سواد قصه ما خواستار نظارت بيشتر بر كار كسي است كه حرفه‌اش سر و كله زدن با واژگان و معاني آنها مي‌باشد. اين مجادله علمي در روزنامه اعتماد مورخ 27/10/1386 به چاپ رسيده است.

شش هفت ساله بودم كه انقلاب شكوهمند اسلامي به وقوع پيوست. چندي نگذشت كه نام هر چيز جديدي، با‌ربط و بي‌ربط با پسوند اسلامي در دهان مردم مي‌گشت مانند: آبجو اسلامي ( ! ) براي ماءالشعير، ورق اسلامي براي كارت‌هاي بازي كودكان و نوجوانان ( خدا دوست دارد. خدا دوست ندارد. ) و . . .

بعدها همين بلا سر واژة فلك‌زده  " فرهنگي "  آمد.  همان‌گونه كه در تصوير زير ملاحظه مي‌فرماييد براي تهيه مرغ راجستاني به يك قاشق غذاخوري رب گوجه فرهنگي نياز است.

دستور پخت اين غذاي فرهنگي، سال ۱۳۸۳ در روزنامه جام جم و در بخش " ديگ و سه پايه "  به چاپ رسيده است.

حدوداً چهارده پانزده ساله بودم كه با پدرم براي خريد ميوه يك ميهماني، به بازار ميوه و تره‌بار رفته بوديم. پدرم يك جعبه انگور شاهاني را انتخاب كرد و از فروشنده پرسيد: حاج آقا انگورهاي زير جعبه هم مثل اين انگورهاي رو مرغوب هستند؟ حاج آقاي فروشنده با تحكم و قاطعيتي مثال زدني فرياد زد: به روح رسول الله ( ص ) تا ته جعبه همينه. جعبه انگور را به خانه آورديم و بعيد مي‌دانم لازم باشد براي كساني كه دست كم چند ماهي را در ايران زندگي كرده‌اند توضيح دهم كه از اواسط جعبه به بعد چه انگورهاي بود. ظاهراً شهروندان انگليسي كمي تا قسمتي خام و اي بسا سوسول هستند كه با فروشگاه و سلوك كاسباني مانند آن چه در پايين آمده است مشكل پيدا مي‌كنند !!

اين مطلب در روزنامه همشهري مورخ ۱۹/۹/۱۳۸۲ چاپ شده است.

چند روز پيش از زير كلي خرت و پرت،  يك  روزنامه كيهان كمي تا قسمتي قديمي ( ۲۱/۶/۱۳۷۰ ) پيدا كردم . ديدن يكي از اين اخبار بسيار تاسف بار بود. متاسفانه در برابر زحمات شبانه روزي كاشفان كشورمان، اطلاع‌رساني دقيق و جامعي صورت نپذيرفته است. بريده روزنامه زير نمونه يكي از هزاران است.

اين آگهي در روزنامه جام جم احتمالا" در سال ۱۳۸۲ به چاپ رسيده است. ظاهرا" به اين خاطر پشت بريده روزنامه را تاريخ نزدم كه موضوع آگهي خارج از قيد زمان و مكان بوده است !!